آزادی برای همه...

سرانجام به نتیجه رسید. بالا و پایین رفتن از پله های اداره های آلمان و دیدن این رییس و آن رییس سرانجام به نتیجه رسید.با بسیاری شرط و شروط های امنیتی حاضر شدند زیر ورقه را مهر بزنند.البته نا گفته نماند که از سوی دیگربا محبت بسیار هم گروهی پلیس را برای حفظ امنیت و حمایت از ما در اختیارم گذاشتند.

تصور اینکه آلمان کشوری کاملا پیشرفته است پس بنابراین اداره های آن به سرعت به کار فرد رسیدگی می کنند، تصوری کاملا اشتباه است. کاغذبازی در اینجا اگر بیشتراز ایران نباشد کمتر از آن هم نیست. آنان با این پیشرفت صنعتی همچنان  در بند همان A4 هستند. در این میان تنها چیزی که از خستگی من می کاست, تعریف و تمجیدهای روسا از آلمانی صحبت کردن من بود.آنها تصور می کردند که سالهاست در آلمان زندگی می کنم. اما زمانی که متوجه می شدند ،تنها دوسال است که ساکن این شهر هستم ، آوای تعجبشان فضای اتاق را فرا می گرفت.

گذشته از اینها به هر ترتیبی که بود راضی شدند تا مجوز برگزاری تظاهرات را برای هم صدایی با مردم ایران امضا کنند.اما هنوز در زمینه " روز برگزاری " شک و تردید وجود داشت . در هماهنگی های اولیه که با خانم شیرین عبادی انجام دادم قرار شد روز برگزاری در مشورت با دیگر دوستان متعاقبا اعلام شود که در نهایت روز شنبه به عنوان روز هم نوایی انتخاب شد.

اطلاع رسانی را ابتدا از دانشگاه خودمان به اتفاق دیگر دوستانم آغاز کردم و سپس بروشورها و کاتالوگ هایی در سطح شهر پخش کردیم .پلاکاردهایی هم به زبانهای آلمانی ،فرانسوی و سوئدی تهیه کردیم تا به هنگام راهپیمایی شرکت کنندگان با خود حمل کنند .این هماهنگی ها تا به ثمر رسیدن آن بسیار انرژی بر و نفس گیر بود.

اما روز شنبه انبوه جمعیتی که با حضور پرشورخود از حرکت حمایت کردند ، همه چیزرا جبران کرد.هارمونی و صداهای رسا. شعار بود و شور .شعارهایی به زبان آلمانی و فارسی :

Wir sind hier, wir sind laut, weil Nokia die Freiheit klaut.

ما اینجا هستیم، ما بلند فریاد می زنیم.چراکه نوکیا آزادی را دزدیده است.

Wir sind hier, wir sind laut, weil Siemens die Freiheit klaut.

ما اینجا هستیم، ما بلند فریاد می زنیم.چراکه زیمنس آزادی را دزدیده است.

1.2.3 .lass die Leute frei.

یک دو سه. آزادی برای همه.

لازم به توضیح است که این شعارها به زبان آلمانی از آهنگ خاصی بر خوردارند که شاید در ترجمه  فارسی آن ریتم آهنگین خود را از دست داده باشند. البته شعار علیه زیمنس و نوکیا به این علت داده شد که این دو شرکت آلمانی دستگاه های شنودی به دولت ایران فروختند که موجب دستگیری هزاران نفر از هم وطنانم شد.

شعار هایی فارسی نیز نظیر :

 برادر رفته گر محمود رو وردار ببر.

ایرانی باغیرت ،حمایت .حمایت.

و...

در پایان هم همه یک صدا سرود " یار دبستانی " و " ای ایران " را فریاد زدند.

شب هنگام پیش از خواب ،زمانی که این روزم را در ذهن مرور می کردم،  بسیار خرسند بودم.چرا که توانسته بودم ذره کوچکی از این نور عظیم باشم که جهان را روشن خواهد کرد.

(شاید برای این گزارش اندکی دیر شده باشد.اما یاران همیشگی سیاه خانه، این را بگذارید به حساب فعالیت های بی شماری که رو سرم آوار شده است)